https://linod.it.idolcodesource.in/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%B9%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%AF_%E0%AA%AA%E0%AA%B2%E0%AB%8D%E0%AA%B2%E0%AA%B5_%E2%80%93_%E0%AA%AD%E0%AA%BE%E0%AA%97_%E0%AB%A7%2F%E0%AA%AE%E0%AB%80%E0%AA%A0%E0%AB%8B સાહિત્ય પલ્લવ – ભાગ ૧/મીઠો - Revision history 2026-06-24T09:25:18Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://linod.it.idolcodesource.in/index.php?title=%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%B9%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%AF_%E0%AA%AA%E0%AA%B2%E0%AB%8D%E0%AA%B2%E0%AA%B5_%E2%80%93_%E0%AA%AD%E0%AA%BE%E0%AA%97_%E0%AB%A7/%E0%AA%AE%E0%AB%80%E0%AA%A0%E0%AB%8B&diff=108548&oldid=prev Meghdhanu: =1 2026-03-22T05:55:01Z <p>=1</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|મીઠો}}<br /> {{Poem2Open}}<br /> <br /> [મીઠાની આ કવિતા કૃષ્ણની મોરલી સાંભળતાં વ્રજનારીઓ અને કુદરત ઉપર થયેલી અસરનું વર્ણન કરે છે. કાવ્યનો ઉઠાવ અતિ સુન્દર છે. આ જાતનાં મોરલીની અસરનાં કાવ્યો આપણા જૂના સાહિત્યમાં અનેક છે. બધામાં કેટલીક વસ્તુ સામાન્ય હોય છે; જેમકે, મોરલી સાંભળતાં નદીઓનાં નીર થંભી ગયાં, આકાશમાં ચંદ્ર થંભી ગયો, હરણાં તૃણ ખાવું છોડી દઈ દોડી આવ્યાં, વગેરે. આ કાવ્યમાં પણ એ પ્રકારનું વર્ણન છે. આની સાથે ભાલણનું ‘મોરલી રસાલ’ સરખાવો. <br /> ૧. &#039;&#039;&#039;નૌતમ&#039;&#039;&#039;—નવીન, સંસ્કૃત नवतम ઉપરથી. ૫. &#039;&#039;&#039;અષ્ટકુળ પર્વત&#039;&#039;&#039;—મહેન્દ્ર, મલય, સહ્ય વગેરે પર્વતો. સંસ્કૃતમાં કુલપર્વતો સાત ગણ્યા છે:<br /> {{Poem2Close}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;महेन्द्रो मलयः सह्यः शुक्तिमान् ऋक्षपर्वतः ।<br /> विन्ध्यश्च पारियात्रश्च सप्तैते कुलपर्वताः ॥&lt;/poem&gt;}}<br /> {{Poem2Open}}<br /> &#039;&#039;&#039;નવકુળ નાગ&#039;&#039;&#039;— સંસ્કૃતમાં કુલ નાગ આઠ ગણાય છે: અનંત, વાસુકિ, શેષ, પદ્મનાભ, કંબલ, શંખમાલ, તક્ષક અને કાલીય. ગુજરાતીમાં ધૃતરાષ્ટ્ર ઉમેરાયો છે, અને એમ નવકુલનાગ ગુજરાતીમાં લેખાય છે. ૮. વછ—(વત્સ) વાછરડાં. &#039;&#039;&#039;વલંભિયાં&#039;&#039;&#039;— થંભ્યાં, રોકાયાં; એ ઉપરથી &#039;&#039;&#039;વલભાઈને&#039;&#039;&#039; એટલે રોકાઈને (‘જુઓ પંક્તિ ૧૨મી). ૧૩. વા નવ... –વનવેલીઓ બધી સ્થિર છે, અને તેના પર ફળફૂલ એકાએક ફૂટી નીકળ્યાં. ૧૪. &#039;&#039;&#039;વેંધાઈ&#039;&#039;&#039;-વીંધાઈ. ૧૪. &#039;&#039;&#039;વણબેલડી&#039;&#039;&#039;—એકલી, સાથ વિના. ૧૪. કુળ-શૂળ— કુળને શૂળ જેવી, કુળના કલંકરૂપ. ૧૭. &#039;&#039;&#039;ઓગનિયા&#039;&#039;&#039;—કાનનાં ઘરેણાં.]<br /> {{Poem2Close}}<br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = નંદબત્રીસી<br /> |next = મોરલીનું જાદુ<br /> }}</div> Meghdhanu